SIFIR NOKTASI

Yes Man Jim Carrey

2009-07-12T22:11:00.001+03:00

Yes Man Jim Carrey
leblogcine tarafından gönderilen video

hayata evet demek, herşeye çözüm mü gerçekten?

inşallah unutursun...

2009-07-06T20:58:00.001+03:00

Sıla İnşallah 2009 (www.webkutlu.tr.gg)
webkutlu tarafından gönderilen video

Cazibe.

2009-05-18T23:31:00.004+03:00

Değişen bir şey yok. Şiddetli bir hızla dibi boyluyor olmanın dışında. Bu gece bunu başarmak ise, çok büyük bir lüks olurdu. Hatta bir ödül. Ne mükemmel bir son. Beyaz çarşaflarınsa gözüme muhteşem göründüğü günlerdeyim. Siyahla beyazın uyumunu bir de böyle düşünün. Toprağın altına beyazlara sarınıp girdiğinde, bu uyumun cazibesine kapılarak, hangi dostlar kıyılarıma gelecek acaba?

.

2009-04-13T21:58:00.001+03:00

Gerçek mutluluk diye birşey olduğuna inanmıyorum.

deepnot: inatçıyım, huysuzum, nasıl biriyim ben?

Araf.

2009-04-10T22:49:00.002+03:00

Her an yaşamaya ve her an terketmeye hazır olmak, nasıl bir histir?
ikisine de mücadele, ikisine de istekli. Karar vermeye gerek yok.

Yaşarken güzel sebepler bulmak mümkün, ölürken de. Ölmek için güzel bir sebep bulmak. Sevdiklerine muhteşem, son bir iyilik yapmak. ÖLümü anlamlandırmak.

Yaşama dewam. Bir ev sahibi olmak veya bir ayakkabı almak. Portakal çiçeklerini koklamak.

Ya da hiç birine ihtiyaç hissetmeden yokolmak.

Hipnotize.

2009-03-27T22:42:00.004+02:00

Huzurlu muyum bilmiyorum ancak bir dingin bir sükunetin hüküm sürdüğünü biliyorum. Gizleniyorum tedirginliklerimden ve üzüntülerimden şimdilik. Bana göre dörtnala yaşadığımda anlamını buluyor bu üzüntüler ve onlar ancak coşkuyla yaşanmayı hakediyorlar.

Bu çizginin bozulacağından da endişeleniyorum. Gerçi daha ne olabilir diye soruyor ve cevabını çok da iyi biliyorum. Gerçekçiyim. Bu benim kaçınılmaz gerçeğim.

Uyandığımda, gerçek uykuya dalmak istiyorum.

Gerçek.

2009-03-15T22:50:00.003+02:00

Kendime bahaneler bulup dururken, içimdeki gerçeği değiştirmek ne mümkün?
Mesaj geliyor gecenin bir vaktinde.

"Aslında hayatı dolduruyoruz"

Gelecek.

2009-02-18T22:53:00.005+02:00

Mutsuzluğun kol gezdiği bu dünya üzerinde hala kendimize gülümseyebilecek bir şeyler, geleceğe umutla bakmamızı sağlayabilecek bir şeyler, sabah yeni güne keyifle uyanmamıza sebep olabilecek bir şeyler bulabiliyoruz. Acıları unutmak, yoklukları doldurmaya çalışmak, ir coşkuyla ıslanmaya çalışmak, yalnızlıklarla alışmak ve en çok da kendimizle mücadele etmek.
Belki de hiç bir şeyin anlamı yoktur, hepsi lezzetlidir, her şey için yorulmaya değerdir, yapılacak çok şey vardır, hiç biri ulaşılmaya değmezdir. Bilmiyoruz. Yaşayıp gitmek vazifemiz.

Deep not: hadi ben bugünlere alıştım, dışardaki yaşamı hissetmeye başladım diyelim, ya ilerisi ne olacak? O günler ne olacak, annem ve babam yine yanımda olmayacaklar, daha da kötüsü, şimdi sıcak ve taze olan tüm hatıralar, o günlere daha eskimiş, daha kurumuş, daha da onlarsız olarak çıkacak. O zamanları düşünmekten ölesiye alıkoyuyorum kendimi. Yapabildiğim tek bu.

Ruya...

2009-02-14T21:42:00.007+02:00

Ben büyük ihtimalle diğer gecelerde olduğu gibi bu gece de sadece seni beklerdim. Yere çok güçlü basan ayaklarımı bu temastan kurtarabilecek olan sen olurdun tahminimce. Aslında sen de bundan henüz haberdar değilsin ancak bir gün anlayacaksın ki elindeki elma şekerini paylaşacağın insan benden başkası olamaz. Ya da güneşli bir sabaha uyandığında mis gibi bir kahvenin eşliğinde günaydınlarla yepyeni bir yaşamın huzurlu ve dingin başlangıçlarına kucak açtığını da bilemeyeceksindir.

...

Bu daha epeyce gider ve sürebilir. Ve bu kadarı yeterli. İnsan bazen hayal kurabilir değil mi?

İyi geceler bana.

Hala değil.

2009-02-11T22:54:00.003+02:00

Sanırım güneş açmayacak yarın sabah.
Gece, kendi karanlığını yineleyecek biteviye.
Hortlayanların çığlıkları uğulduyor,
Endişe kelebeği az önce can verdi.

Bildiğim tek şey var.
Çıkış yolu yok.

Epica - Cry For The Moon

2009-01-05T22:34:00.001+02:00

Epica - Cry For The Moon
patroche tarafından gönderilen video

Cry For the moon d'Epica enregistrée en studio.

Deniz.

2008-12-29T00:16:00.001+02:00

İnanmak.

2008-12-27T02:26:00.005+02:00

Hayatta olduğunu, yaşadığını hissettiren iki şey var; biri aşk, diğeri ölüm acısı. Birinin sonsuz yakıcılığına rağmen, diğerinin dipsiz soğukluğu...

Aşklara inanmaz çoğu. Filmlerde ve kitaplarda yaşanan aşkların yalan olduğuna inanırlar. Sen de inanmazsın aşka. Ne var ki, biri inanıyor. Kemal. O, "Masumiyet Müzesi'nde " yaşıyor. Aşkın gerçekliğine ve doyumsuz acısına pervane olan bir erkek. O, bir kitapta yaşadığı için mi inanıyor acaba? Öyle olsa bile, bu yine de güzel bir şey.

Argo.

2008-12-24T00:11:00.004+02:00

Günlük şamataların silindiği, dışımda gelişen her şeyden uzak kaldığım ve sonunda kendi istediklerimi görmeye başladığım dakikalar, günün en güzel, en ben zamanları. Okuduğum kitaba istekle gömülebilmek, müzikleri ruhla dinleyebilmek, yarına hazır olabilmenin gereklerinden. Öyle ya, yarını tüketebilmek için bugünü hazmetmek gerek.

Ahmet Özhan dinlediğimde, uzak ülkelerin meditasyon müziklerini ne kadar geride bırakacağını düşünüyorum. Rahmetli babacığımın arada bir mırıldandığı bu Türk sanat müziği örneklerinde, belki de bu his yer tutuyordu, kimbilir? Sabah evden çıkmadan şarkılar söyleyen bir öğretmen. Sevgiyle öğrencilerine hazırlanan, çevresine gülümseyen, yıllarca bu istekle çalışan bir insan. Öğretmek kolay bir iş değil. Şimdilerin, çocuklara argo kelimelerle hitap eden meslektaşlarıyla pek ilgisi olduğunu sanmıyorum.

Ahmet Özhan - Saymadım Kaç Yıl Oldu

Meleğim le Buluşma.

2008-12-17T22:12:00.002+02:00

İnsanlar toplandılar.

Seni sevenler, unutamayanlar, senin güzel insanlığını özleyenler.
Gözler ıslandı, doldu, damlalar uhrevi boşlukta sensizliğimizi haykırdı sessizce. Titredik, yokluğunun acıtan şiddetini yüreklerimizin derinlerinde hissettik.

Bu kez seni onlarla özledim.

Hiç bir toprak parçasının farkı yoktu sen terkettikten sonra. Yine anladım. Bütün coğrafyalarda aynı susuzluk, mavi yeşil gözlerine hasretlik.

Rahat uyu, dualarımız seninle.

Meleğim

2008-12-11T05:31:00.001+02:00

Bir yıl oldu sensizlik.
Mavi yeşil gözlerinden öpeceğim bu gece.
Ellerinden.
Ayak ucunda bir adım yer ayır.
Toprağını ısıtmak, seninle üşümek istiyorum.

Sadece ikimiz.

Oyun.

2008-12-11T03:32:00.002+02:00

Kadın, erkek... Herkes ıssız.

Birileri çocukları bu hastalıktan uzak tutsun bu arada.

Dünyayı da ıssız bırakıp gidene kadar, kendisini kandırmaya devam etsinler.

Düş gibi...

2008-12-10T00:50:00.001+02:00

Bir tesadüfse oluşan, yaşamın binlerce çarkının, onlarca dişlisinden birinin; bir başkasına çakıştığı,durduğu andır
ve olasılığının sınırları, dünyayı kaplasa da, imkansızlığına güçsüz dimağlarımız yetersiz kalsa da,
küçümsemek ve yok sayıvermek o kadar kolaydır ki…
Bir hiç gibi, sıradanmış gibi görüvermek ne acıdır…

Küçük bir çocuk gibi...

2008-12-06T15:35:00.002+02:00

sakin, huzurlu, sonu aydınlık bir sokakta...

Sevgisel.

2008-12-05T22:55:00.006+02:00

Anlamaya başladığım bir düşünce var. İnsanı gerçekten seven, iki insan olabilir. Anne ve babası. Kendinden gelen bir parça, tensel yakınlığın en üst noktası, duygusal yakınlığın da en üst aşamasını getiriyor sanki.

Bir yabancı, seni sevse de, birikimler ve paylaşımlar, onun sevgisinin sınırını belirleyecektir. Annen gibi sevemez, baban gibi sevemez.

Onların sevgisini ancak hissetmek gerek. Kelimelerle anlatmaya çalışmak zor ve hatta gereksiz bazen. İçinde, yüreğinde yaşadığın bu yoğunluğu, sadece kendin ve o güzel iki insanla paylaşmalısın.

Diğer sevgi gibi sanılan yanılgıları da yazmaya gerek yok. Önemli olan kimsenin yaşamaması...

Elvis Presley_ Are you lonesome tonight.

Kaçış.

2008-11-28T23:27:00.003+02:00

Bu gece sadece şarkılar var.

Tamamlamak için getirdiğim iş bir kenarda dururken. Sabahı bekleyecek.

Ben; bekliyorum.

Duffy_Warwick Avenue

Nicole Atkins_The Way It is.

Pekala...

2008-11-20T23:23:00.003+02:00

İki gündür süren yağmur, özletmişti güneşi. Sahil bomboştu bugün öğle saatlerinde.
Bekledim. Bekliyorum.
Kumlara çizdim durdum baş harfini. Fotoğrafını çektim çizgilerin ama buraya koymadım.
Bir iki turist yürüdü gitti çıplak ayaklarıyla dalgalara basarak.
Bir başka kıtanın denize bakan kıyısında da, sahilde turistler yürüyordu muhtemelen.
İnsanların güneşi özlemeye devam ettiklerini biliyorum.
Muhtemelen birbirlerini de özlüyorlardı geçmişi olanlar.
Ofise döndüm, çalışmam lazımdı, gece uykum nasıl gelecekti, tatile biraz daha var.
Sonra telefonla konuştum.
Karanlık oldu. Güneş gidince üşüdüm. Ellerim buz gibi.
Unutmadım, direniyorum.
Akşam film izledim.
Uyumam lazım, okunacak kitaplar birikiyor.
Sabırlı olmak ne zor…
Susmak, sessiz kalmak gibi.

Kuzgun.

2008-11-18T23:43:00.002+02:00

Hey, adın hayat mı ne?
Ne yapacaksan yap, göster numaranı?
Bak zaten çok sabırsızım bu günlerde,
Üstelik de çok bencilim.
Sürprizin hazır değilse, çek git şimdilik.

Belki ölmeden insan olunur.*

2008-11-18T23:42:00.002+02:00

Bazen kendi elleriyle topladığı, bazen de satın aldığı adaçayını özenle demet yapmış ve sıralamıştı satmak için. Sosyetik semtin ara sokaklarına kurulan Pazar pazarına, uzak bir kasabadan geliyordu oysa sabahları millet uyurken. O kadar yaşlıydı ki, “haftaya görüşürüz” dediğimde, sanki onu göremeyecekmişim gibi bir hisse kapıldım kendi kendime. Gözlerim doldu, yürüdüm gittim sonra.

* : Erdem Yener, Belki.

Hayat Alfabesi.

2008-11-12T10:50:00.000+02:00

A, B ye yakındır.
B ise C ye daha yakındır.
B, C ye yakın gibi görünse de, aslında çok uzakta olan Z ye daha yakındır.
Diğer harflerin misyonu, alfabeyi tamamlamaktır.